Οι μνήμες μας είναι οι μνήμες της πόλης μας...

4o ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΡΧΑΙΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ, ΑΧΑΡΝΕΣ 2019

Η συμμετοχή της πολιτιστικής ομάδας του 3^ου ΓΕΛ Αχαρνών, «Ανεμοσκορπίσματα» στο 4ο Μαθητικό φεστιβάλ Αρχαίου Θεάτρου, Αχαρνές 2019» επικεντρώθηκε  στη σχέση της προσωπικής  μνήμης με τη συλλογική.

4ο Φεστιβάλ Αρχαίου Θεάτρου, Αχαρνές 2019

Στο έργο «Η μνήμη μας είναι οι μνήμες της πόλης μας» παρουσιάστηκε η φανερή και η αφανής πραγματικότητα της πόλης μας μέσα από λογοτεχνικά κείμενα, αρχαία και σύγχρονα. Στην πραγματικότητα αυτή, που πολλές φορές φορές φαίνεται άδικη και σκληρή, αντιστέκεται το παρελθόν της πόλης, το Αρχαίο Θέατρο ως φορέας αξιών και  ως χώρος θέασης που κρύβεται στα σπλάχνα του ιστορικού κέντρου της πόλης.

Τύμβος του Σοφοκλή, Σεπτέμβρης 2019

Για την παράσταση δραματοποιήθηκαν αποσπάσματα από τα έργα: α) «Αντιγόνη» του Σοφοκλή β) «Ικέτιδες» του Ευριπίδη γ) Σκοτεινή κλωστή δεμένη» της Άννα Γρίβα δ) Τέσσερις αφηγήσεις για την εκταφή του ποταμού Ερρινυού» της Άτζελα  Δημητρακάκη.

Τύμβος του Σοφοκλή, Σεπτέμβρης 2019

Από τον επίλογο του έργου:

«Όλες τούτες τις αξίες, τις δημοκρατικές ιδέες, το αρχαίο δράμα διασώζει και κουβαλά μέσα στους αιώνες, για αυτό χρέος όλων μας είναι η ανάδειξη και η αποκάλυψη του θεάτρου.

 Σε τούτη την πόλη, το Αρχαίο Θέατρο, κάτω από την πόλη των Αχαρνών, ένας Θαμμένος θησαυρός, ανυπομονεί να ζήσει την παντοτινή του αποκάλυψη. Η ανάδειξη του θεάτρου μας είναι θέμα υπεράσπισης των θεμελιωδών πολιτισμικών δικαιωμάτων μας που το ίδιο το σύνταγμα ορίζει και το δημοκρατικό πολίτευμα προϋποθέτει:

Τύμβος του Σοφοκλή, Σεπτέμβρης 2019

 Η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του Κράτους και δικαίωμα του καθενός.

 Για τη διαφύλαξή του το Κράτος έχει υποχρέωση να παίρνει ιδιαίτερα προληπτικά ή κατασταλτικά μέτρα στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας.

Στο χέρι του κράτους είναι να τα διασφαλίζει,

 Στο δικό μας, να τα διεκδικούμε καθημερινά!"

Η παράσταση παρουσιάσθηκε και το Σεπτέμβρη του 2019 στον «Τύμβο του Σοφοκλή» στα πλαίσια των Ευρωπαϊκών Ημερών Πολιτιστικής κληρονομιάς σε συνεργασία με την Εφορία Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής

Περί θεάτρων... εθελοντισμός

Η ανθρώπινη βούληση, πολιτική ή οποιαδήποτε άλλη, συχνά παραγνωρίζει την αξία σημαντικών μνημείων για την ανθρωπότητα και τον πολιτισμό και τα αφήνει να χαθούν στη λήθη. Στον αντίποδα αυτής της οικείας στάσης, δύο κινήσεις πολιτών, το "Επισκήνιον" και το "Διάζωμα" βρίσκονται στις επάλξεις, για να προστατεύουν και να αναδεικνύουν τα αρχαία θέατρα και ιδιαίτερα το θαμμένο στολίδι της πόλης μας, το Αρχαίο Θέατρο Αχαρνών.

κ. Μαρία Μίχα, πρόεδρος του "Επισκηνίου"

Το "Επισκήνιον" δραστηριοποιείται με σκοπό την ευαισθητοποίηση και κινητοποίηση των πολιτών για την ανάδειξη του Αρχαίου Θεάτρου των Αχαρνών.  Οι σκοποί της εταιρείας είναι πολιτιστικοί και βασίζονται στην από κοινού συνεργασία  με το Δήμο Αχαρνών, με φορείς της αρμόδιας Εφορείας Αρχαιοτήτων, με συλλόγους, ενώσεις και μη κυβερνητικές οργανώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ομιλία κ. Μίχα  στο 3ο ΓΕΛ Αχαρνών

Έχει καταφέρει να διαμορφώσει ένα κίνημα πολιτών, να αναπτύξει το πνεύμα του εθελοντισμού και την προβολή του αισθήματος της εισφοράς εργασίας, χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα, με αίτημα και σκοπό την αποκατάσταση , ανάδειξη και αξιοποίηση του Αρχαίου Θεάτρου Αχαρνών και την ανάπλαση του ευρύτερου περιβάλλοντος χώρου που αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του.
Τέλος ιδρύθηκε από πολίτες σε συνεργασία με αρμόδιους φορείς του κράτους και μη κυβερνητικές οργανώσεις.

 Το Διάζωμα ιδρύθηκε με την πρωτοβουλία του τέως Υπουργού πολιτισμού Σταύρου Μπένου και με την καθοριστική συμμετοχή τριών "οικογενειών" που αποτελούν τα συστατικά του στοιχεία: την οικογένεια της Αρχαιολογικής κοινότητας, των καλλιτεχνών και των διανοούμενων της χώρας και την οικογένεια των τοπικών κοινωνιών. Βασικός στόχος είναι η ανάδειξη και η καθολική προστασία μιας ξεχωριστής κατηγορίας μνημείων, των αρχαίων χώρων θέασης και ακρόασης. Παράλληλα, με την επιδίωξη του βασικού στόχου, αναπτύσσεται πλήθος δραστηριοτήτων όπως: ψηφιακές ξεναγήσεις μέσω κινητών τηλεφώνων, πολιτιστικές διαδρομές, εμπλουτισμός του χορηγικού θεσμού.

κ.Σταύρος Μπένος, Πρόεδρος του Διαζώματος

 Σκοπός της φετινής ομάδας των Ανεμοσκορπισμάτων είναι να προβάλλει το έργο των εθελοντών που στοχεύουν στην ανάδειξη των μνημείων, ιδιαίτερα αυτών που προσπαθούν να υπάρξουν στην καρδιά ενός ασφυκτικού αστικού ιστού και να προσελκύσουν ενήλικους και ανήλικους εθελοντές, για να υποστηρίξουν τις κινήσεις πολιτών. Γι αυτό το λόγο έχουμε στα χέρια μας τις σχετικές αιτήσεις και τις προωθούμε προς κάθε ενδιαφερόμενο.

Θαρουνιάτη Ειρήνη

Αθανασίου Φρόσω

Αίτηση ανήλικων για συμμετοχή στην κίνηση πολιτών "Επισκήνιον"

Αναζητώντας την μαγεία του αρχαίου θεάτρου.

Παρασκευή πρώτη Μαρτίου και μια φανταστική περιπέτεια μόλις είχε ξεκινήσει! Ήταν μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εκδρομές της λογοτεχνικής ομάδας, των Ανεμοσκορπισμάτων,  καθώς επισκεφθήκαμε το  Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (ΚΠΕ) στην Ακράτα για να λάβουμε μέρος στο πρόγραμμα  για το "Αρχαίο Θέατρο Αιγείρας". Κατά τις δέκα η ώρα το πρωί εφτάσαμε στην Άνω Ακράτα όπου γνωρίσαμε τους υπεύθυνους του προγράμματος, οι οποίοι μας υποδεχθήκαν με μεγάλη χαρά και πολύ καλή διάθεση για ένα διασκεδαστικό αλλά ταυτόχρονα και  εκπαιδευτικό «ταξίδι». 

Λίγο πριν αναχωρήσουμε για το Αρχαίο θέατρο της ξεχωριστής αυτής περιοχής μας είπαν κάποια λόγια για αυτό. Παράλληλα μας έδειξαν μια παρουσίαση όπου μας εξήγησαν με λίγα λόγια το έργο του ΚΠΕ Ακράτας και  Κλειτορίας*. 

Μετά την σύντομη ομιλία και από την στιγμή που όλοι είχαμε  συλλέξει αρκετές πληροφορίες για την επίσκεψη μας, όλα ήταν έτοιμα για να ξεκινήσουμε την βόλτα μας. Με την άφιξη μας στον χώρο όλοι μείναμε έκπληκτοι! Ένα μικρό δρομάκι μέσα από ανοιξιάτικα ανθισμένα φυτά μας οδήγησε στον μαγευτικό αυτό μέρος. Κάτι που πιστεύω ότι θα μείνει αξέχαστο σε όλους μας είναι η υπέροχη θέα που συναντήσαμε σε αυτό το σημείο καθώς ήταν σαν να εμφανίζεται ξαφνικά μπροστά στα μάτια μας ένας τεράστιος πίνακα ζωγραφικής που απεικονίζει μια ήρεμη θάλασσα και έναν λαμπερό ήλιο που μας προκαλούσε να ανακαλύψουμε όλα τα μυστήρια του θεάτρου. Μόλις μπήκαμε στον χώρο του θεάτρου οι υπεύθυνοι μας  ξενάγησαν και μας έδειξαν όλα τα σημεία που μας είχαν προαναφέρει. Κάτι που εντυπωσίασε εμένα προσωπικά ήταν το γεγονός ότι ενώ στις πιο πολλές περιοχές δεν βρίσκονται όλα τα ιστορικά μνημεία μαζεμένα σε μια περιοχή, η Ακράτα «σπάει» τον κανόνα και αντικρίζουμε δίπλα από το  θέατρο δύο ναούς τον ναό του Δία και της Αρτέμιδος. Σύμφωνα με τους ειδικούς στους ναούς αυτούς έχει βρεθεί ένα ψηφιδωτό όπου απεικονίζει έναν αετό όπου έχει στο στόμα του ένα φίδι, για  λόγους προστασίας το ψηφιδωτό αυτό έχει σκεπαστεί. Ένα ακόμα αξιοσημείωτο γεγονός είναι η εύρεση ενός αγάλματος που αντιπροσωπεύει τον Δία, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι έχει βρεθεί μόνο του κεφάλι του αγάλματος το οποίο είναι μεγάλων διαστάσεων  και οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι το υπόλοιπο άγαλμα ήταν πιθανότατα ξύλινο για αυτό και δεν υπάρχουν τα υπόλοιπα μέλη του. Είναι πιθανόν επίσης να υπάρχει ο ναός της θεάς Τύχης από την στιγμή που ήταν μια τιμημένη θεά στον αρχαίο ελληνικό κόσμο.

 Το πρόγραμμα που παρακολουθήσαμε ήταν πολύ ενδιαφέρον καθώς συμμετείχαμε όλοι ενεργά. Μέσα από αυτήν την εμπειρία αντλήσαμε πολλές γνώσεις και εμπειρίες με έναν πολύ ευχάριστο τρόπο από την στιγμή που όλοι γίναμε για λίγο μικροί ηθοποιοί, δρομείς αλλά και αυτοδημιούργητοι ντετέκτιβ και ποιητές. 

Δεν θα ήθελα να αποκαλύψω όλα μυστικά, για να νιώσετε και οι ίδιοι έντονα την επιθυμία να επισκεφθείτε το αρχαίο θέατρο Αιγείρας.

Κρασοπούλου Αλίκη

*Το ΚΠΕ Κλειτορίας συνεργάζεται με το ΚΠΕ Ακράτας καθώς εκπονούν τα ίδια περιβαλλοντικά προγράμματα απλά σε διαφορετικές περιοχές. 

Ελεύθερη είναι η πόλη μας, δεν είναι στο χέρι του ενός

Ο Αντρέας καταθέτει τις προτάσεις του για την ανάδειξη του Αρχαίου θεάτρου Αχαρνών και τη συμβολή του στην αναβάθμιση της πόλης μας.

"Καλησπέρα σας,

Συμπολίτισσες, συμπολίτες, κύριε δήμαρχε,

σας καλωσορίζουμε με μεγάλη χαρά στη σημερινή μας εκδήλωση που οργανώσαμε οι μαθητές και οι καθηγητές, του 3^ου Λυκείου Αχαρνών «ο Επίκουρος». Η εκδήλωση εντάσσεται στο πλαίσιο ευαισθητοποίησης και κινητοποίησης των πολιτών για την ανάδειξη του Αρχαίου Θεάτρου Αχαρνών.

Το Αρχαίο Θέατρο Αχαρνών  αποκαλύφθηκε τον Φεβρουάριο του 2007 κατά τις εργασίες θεμελίωσης οικοδομής, στην οδό Σαλαμίνος 21 στις Αχαρνές, από την αρχαιολόγο κυρία Μαρία Πλάτωνος. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε είδηση παγκοσμίου προβολής και ενδιαφέροντος λόγω της μεγάλης ιστορικής, αρχαιολογικής και πολιτιστικής σημασίας του.

Οι Αχαρνές ήταν ένας από τους αρχαίους δήμους της Αττικής. Οι καρβουνιάρηδες κάτοικοι των Αχαρνών είναι πολύ γνωστοί από την κωμωδία του Αριστοφάνη που διδάχθηκε το 425 π.Χ. Στην πόλη εκτός από το Αρχαίο Θέατρο, υπάρχει ο θολωτός τάφος, ο τύμβος του Σοφοκλή, το Αδριάνειο Υδραγωγείο, το Αρχαιολογικό μουσείο. Η ύπαρξη όλων αυτών είναι ένα προνόμιο μοναδικό, το οποίο, όμως δημιουργεί και τη σοβαρή υποχρέωση της προστασίας αυτής της κληρονομιάς.

Εμείς, οι πολίτες των Αχαρνών πρέπει να γνωρίσουμε το αρχαίο θέατρο για πολλούς λόγους.

Ένας σημαντικός λόγος είναι ότι το θέατρο είναι φορέας παιδείας. Στην Αρχαία Αθήνα αναγνωριζόταν εκτός από τον ψυχαγωγικό ρόλο του θεάτρου, ο παιδαγωγικός και ηθικοπλαστικός του χαρακτήρας. Οι θεατές των τραγωδιών συνειδητοποιούσαν τις συνέπειες που προκύπτουν από την αλαζονεία και την υπερβολή ενός χαρακτήρα, καθώς και από την υπεροψία των πολιτικών αρχηγών που φέρονταν τυραννικά. Μάλιστα, η πολιτεία είχε καθιερώσει τα «θεωρικά», δηλαδή το αντίτιμο του εισιτηρίου που δινόταν στους άπορους Αθηναίους, για να μπορέσουν να παρακολουθήσουν τις θεατρικές παραστάσεις. Έτσι, δεδομένου ότι στην Αθήνα τότε δεν υπήρχε δημόσια παιδεία, το θέατρο παρείχε παιδεία στους Αθηναίους που δεν είχαν την οικονομική ευχέρεια για πληρωμή δασκάλων.

Ένας άλλος ιδιαίτερος λόγος είναι ότι το θέατρο αποτελεί φορέα γνώσεων. Μέσα από αυτό μαθαίνουμε για τις αντιλήψεις των Αρχαίων, για το δράμα, τους μύθους. Όλα αυτά ταξίδεψαν στους αιώνες και έφτασαν στις μέρες μας μέσω του θεάτρου. Μαζί ταξίδεψαν και οι αξίες: Αλήθεια, πίστη, δημοκρατία, φιλία. Παράλληλα, το θέατρο συμβάλλει στην κοινωνικοποίηση. Μαθαίνουμε πώς να συσχετιζόμαστε ορθά με τους συμπολίτες μας.

Τι προσδοκούμε για το ρόλο που μπορεί να παίξει το θέατρο στην καθημερινή μας ζωή; Μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε την πόλη μας. Μεγάλη είναι η θλίψη μας και η απογοήτευσή μας από το ότι ζούμε σε μια περιοχή με υψηλή παραβατικότητα και διακίνηση ναρκωτικών. Η θλίψη και η οργή ξεχείλισαν πέρσι τον Ιούνιο όταν μια σφαίρα έστειλε το μικρό Μάριο στον ουρανό. Το θέατρο μας υπενθυμίζει όμως τι γινόταν εδώ: Παραστάσεις, δημόσιες τελετές, συγκεντρώσεις. Μπορούμε να εντάξουμε το θέατρο σε ένα ευρύτερο πλαίσιο και να αντιστρέψουμε το αρνητικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί.

Μπορούν δηλαδή να προκύψουν οφέλη για την πόλη των Αχαρνών από την προβολή και την ανάδειξη του Αρχαίου Θεάτρου.

Τα οφέλη μπορεί να είναι ηθικά και κοινωνικά. Ο αληθινός σκοπός του πολιτισμού είναι να διευρύνει τους πνευματικούς ορίζοντες μας και να καλλιεργεί ψυχικές δυνάμεις που μας είναι αναγκαίες στη ζωή μας. Επίσης, τα οφέλη είναι και πολιτιστικά. Η οργάνωση διάφορων πολιτιστικών δράσεων (όπως φεστιβάλ) εκτός του ότι συνδέει το παρόν με το παρελθόν ενισχύει την αισιοδοξία, τη δημιουργικότητα, τη συνεργασία. Η συμμετοχή μας σε τέτοιες δράσεις τονώνει την αυτοεκτίμηση που έχουμε για το δήμο μας και παράλληλα προσελκύεται και κόσμος από άλλες περιοχές που πιστεύει πως στην πόλη μόνο ναρκωτικές ουσίες κάποιος μπορεί να βρει. Το Αρχαίο θέατρο, ο θολωτός τάφος και τα ευρήματα του Αρχαιολογικού Μουσείου της πόλης αλλάζουν την εικόνα της.

Μια σειρά πρωτοβουλίες και δράσεις μπορούν να συμβάλουν στην πολιτιστική ανάπτυξη της περιοχής μας: προβολή του Αρχαίου Θεάτρου μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εκθέσεις ζωγραφικής, ποδηλατικοί γύροι, φεστιβάλ, ενίσχυση της κίνησης πολιτών ΕΠΙΣΚΗΝΙΟ. Σίγουρα θα θέλαμε η πολιτεία να παίξει ενεργό ρόλο. Οι Αχαρνές το έχουν ανάγκη. Οι λαϊκές γειτονιές το έχουν ανάγκη. Βλέπουμε χαρακτηριστικά σε μια κοντινή γειτονιά της Αθήνας, την Ακαδημία Πλάτωνος τη μικρή δυστυχώς σημασία που δίνει η πολιτεία στο γεγονός ότι εκεί λειτούργησε το πρώτο πανεπιστήμιο στον κόσμο.

Κλείνοντας θα θέλαμε να αναφερθούμε σε ορισμένα αποσπάσματα από την τραγωδία του Ευριπίδη «Ικέτιδες»:

«Ελεύθερη είναι η πόλη μας, δεν είναι στο χέρι του ενός. Ο λαός κυρίαρχος, δίνει την αρχή σε πολίτες για ένα χρόνο. Προνόμιο δεν υπάρχει για τον πλούσιο. Δικαιώματα έχει τα ίδια κι ο φτωχός.

{...} Κι όπου ο λαός ελεύθερος είναι, βλέπει με χαρά του ν’ ακμάζουν παλικάρια. Μα ο βασιλιάς μισεί ένα τέτοιο πράγμα, κι όπου έξυπνος κι αντρείος, τον εξολοθρεύει, γιατί τρέμει τον θρόνο του μη χάσει».

Θέλουμε με όχημα το Αρχαίο Θέατρο στις Αχαρνές να διαδίδονται οι παραπάνω αξίες.

Σας ευχαριστούμε θερμά για την παρουσία σας στη σημερινή εκδήλωση."

Ανδρέας Σκουδριανός

Ο έρωτας στα "χρόνια" ...του Αρχαίου Δράματος

Τα  "Ανεμοσκορπίσματα" για δεύτερη χρονιά θα "υιοθετήσουν" το αρχαίο θέατρο Αχαρνών, έχοντας στο πλευρό τους "Επισκήνιο", που προσφέρει μαγικά κίνητρα για την εμπλοκή των μαθητών και την κατανόηση του ρόλου του ενεργού πολίτη. Την περσινή χρονιά το θέατρο αποτέλεσε το μέσο, για να εκφραστεί δυναμικά η σημασία της ανάδειξης του Αρχαίου Θεάτρου των Αχαρνών στην τόνωση της πολιτιστικής ζωής του Δήμου μας. Η περσινή συμμετοχή στο "3ο Μαθητικό φεστιβάλ Αρχαίου Θεάτρου, Αχαρνές 2018" επικεντρώθηκε στη μελέτη και παρουσίαση  αποσπασμάτων από τέσσερις αρχαίες τραγωδίες και μια κωμωδία: την Αντιγόνη του Σοφοκλή, τον Ιππόλυτο, τη Μήδεια του Ευριπίδη και τις Όρνιθες του Αριστοφάνη.

Έρωτας…αρχή αθανασίας.

 Σμίξιμο όλων των όντων

Του ουρανού της γης και της θάλασσας

Παιδί της Νύχτας , γεννημένος από ένα αυγό,

στου Έρεβους τον κόρφο καλά φυλαγμένο

Με το Χάος ενώνεται

Κι αυτό είναι η αρχή των όλων…

Μια νεανική ματιά στον τον έρωτα που φθονεί, μανιάζει, εναντιώνεται, διεκδικεί, αφιερωμένη σε ένα θέατρο που βαριαναστενάζει σκεπασμένο στην Οδό Αρχαίου Θεάτρου, στο ιστορικό κέντρο του Δήμου Αχαρνών, και ζητά τη φωνή και την ψυχή όλων μας για να αναδειχθεί.

Παλμύρα 2015...ώρα μηδέν!

Αφετηρία του φετεινού ταξιδιού των Ανεμοσκορπισμάτων αποτέλεσε "η μνήμη"..όλα αυτα που τη συντηρούν, την τονώνουν μα και όλα αυτά που την κάνουν να αδρανεί... να σβήνει...να χάνεται..

Πρώτος Σταθμός...Παλμύρα 2015

Μάϊος του 2015.

Οι τζιχαντιστές κατέστρεψαν μέρος των θησαυρών της αρχαίας πόλης της  Παλμύρας, η οποία έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

Μεγάλες κηλίδες αίματος καταγράφονται από το ρώσικο drone εντός του αρχαίου θεάτρου της πόλης.Οι κηλίδες αυτές πιστεύεται από ειδικούς ότι προήλθαν από τις συνεχείς ομαδικές εκτελέσεις εντός του αρχαίου θεάτρου, από άνδρες του ISIS

Τον ίδιο μήνα, οι τζιχαντιστές ανατίναξαν δύο αρχαίους ναούς, του Βήλου και του Βάαλ Σαμίν που θεωρούνταν πολιτιστικά ορόσημα επί 2.000 χρόνια. Τα Ηνωμένα Έθνη χαρακτήρισαν την καταστροφή τους "έγκλημα πολέμου"

Πώς θα μπορούσαμε ως πολίτες του σύγχρονου κόσμου να αποτρέψουμε τέτοιου είδους ενέργειες; Άραγε μόνο αυτές οι ενέργειες απειλούν τα πολιτιστικά δικαιώματα; Η απάντηση του ζητήματος αυτού βρίσκεται στο ενδιαφέρον και την ευαισθητοποίηση του ανθρώπου για την πολιτιστική κληρονομιά που δεν αποτελεί κτήση των ισχυρών και επιφανών ανθρώπων,  ούτε  σημείο τέλεσης αποτρόπαιων πράξεων, αλλά ορόσημο του πολιτισμού και ανάδειξης του ανθρώπινου πνεύματος. Η προσπάθεια "καταστροφής" της μνήμης πρέπει να βρει ισχυρές αντιστάσεις κι αντιδράσεις....κι η γνώση του προβλήματος είναι μόνο η αρχή!

Δημήτρης Ρεκλείτης, Β3

Ο τοίχος είχε τη δική του ιστορία...

Άσκηση δημιουργικής γραφής με το Φίλιππο Μανδηλαρά

Στις 22 Γενάρη, στην μοναδική βιβλιοθήκη του ιδρύματος Λασκαρίδη....τα Ανεμοσκορπίσματα συνάντησαν τον συγγραφέα, Φίλιππο Μανδηλαρά. Εκεί ανακάλυψαν ότι οι τοίχοι..δεν έχουν μόνο αυτιά αλλά μιλούν..βροντοφωνάζουν σκέψεις και συναισθήματα!

Το ταξίδι των δημιουργικών εμπνεύσεων ξεκίνησε με μια σειρά φωτογραφιών  που απεικόνιζαν προσωπικά μηνύματα, γραμμένα σε τοίχους, συχνά υπερμεγέθη, μεταβαλλόμενα στο χρόνο, καθώς σε αυτά προστίθενται σκέψεις, λέξεις και συναισθήματα! Έρωτες που ολοκληρώνονται, μηνύματα που αλλάζουν πομπούς και αποδέκτες!

  Το ζητούμενο ήταν να φανταστούμε την ιστορία πίσω από το μήνυμα! Να πλάσουμε τον ήρωα, το περιβάλλον του, τις σκέψεις και το στόχο του! Εσωτερικά, αρχίσαμε να ξετυλίγουμε το νήμα ιστοριών όπου ήρωες πασχίζουν να επικοινωνήσουν, να ακουστούν, να αποκτήσουν λίγα λεπτά προσοχής κι ενδιαφέροντος.

Το πιο εποικοδομητικό στάδιο της συνάντησης, ήταν ίσως ό,τι ακολούθησε μετά...

Ήθελαν το χρόνο τους τα σπέρματα της δημιουργικής έμπνευσης για να καρπίσουν: φωτογραφίες από το λιμάνι της Ζέας, προσωπικά μηνύματα ερωτευμένων και όχι μόνο, και κυρίως ιστορίες που ανακοινώθηκαν στο χορτασμένο από τον θαλασσινό ήλιο του Γενάρη κοινό του πούλμαν...

Ερωτευμένοι που σμίγουν, ερωτευμένοι που χωρίζουν, αδέλφια που είναι για πάντα μαζί έστω κι αν ο θάνατος του χωρίζει! Και λίγο πριν το τέλος...κριτική για την ιστορία που ο Φ. Μανδηλαράς και η Ε. Κατσαμά στήνουν με βάση  το προσωπικό μήνυμα που μας έδειξαν, εναλλακτικές διαδρομές, αναιρέσεις και αποδοχές...

 Το χιούμορ και η εξυπνάδα του οικοδεσπότη - συγγραφέα, η πρωτότυπη πρόταση για λογοτεχνικές διαδρομές, ο απρόσμενος ήλιος, η θάλασσα που είναι πάντοτε γαλανή και υπόσχεται ταξίδια μακρινά...όλα αυτά  κρατιούνται στη μνήμη μας και είναι σίγουρο ότι θα καρπίσουν συγγραφικά και αναγνωστικά!

Τα ΑΝΕΜΟΣΚΟΡΠΙΣΜΑΤΑ της Τετάρτης

Αριστέα Αλεξανδράκη, Άννυ Λάσκαρη, Ελισάβετ Λιακάκη, Θανάσης Πανούσης, Στράτος Δουκλιάς, Νεφέλη Μανωλάκη

"Ρωμαίος και Ιουλιέτα για δύο...μια θεατρική παρασταση για πολλούς"

Το έργο "Ρωμαίος και Ιουλιέτα" είναι ένα από τα έργα του William Shakespeare γραμμένο το 1595 και είναι ένας από τους πιο διάσημους απαγορευμένους έρωτες όλων των εποχών.

Στη συγκεκριμένη παράσταση που παρακολουθήσαμε συνεργάζονται τρία άτομα: δύο ηθοποιοί που εκτελούν όλους τους ρόλους και ένας μουσικός που τους συνοδεύει με τη μουσική και τα τραγούδια αλλά πολλές φόρες αφηγείται και συνομιλεί με τους ήρωες.

Η παράσταση ξεκινά με δύο μοναχικά φαντάσματα που ξαναζωντανεύουν την ιστορία του έρωτα και του θανάτου τους. Η διαμάχη των οικογενειών τους απαγορεύει να γνωριστούν αλλά σε μια γιορτή συναντιούνται και ερωτεύονται. Οι δύο ηθοποιοί υποδύονται μπροστά στα μάτια του κοινού τους χαρακτήρες που έπαιξαν ρόλο στην ιστορία τους σκιαγραφώντας ταυτόχρονα τις σχέσεις που είχαν μαζί τους και εκφράζουν τις ενδόμυχες σκέψεις γι’ αυτούς. Το πρώτο μέρος του έργου είναι ιδιαίτερα εύθυμο ενώ το δεύτερο γίνεται πιο λυπηρό. Δημιουργείται με αυτόν τον τρόπο ένα θεατρικό πάζλ από ποικίλα θεατρικά είδη που άλλοτε προκαλούν το γέλιο και άλλοτε τη συγκίνηση και προβάλλουν τον πιο βαθύ, την πιο ακραία, τον πιο αθώο έρωτα όλων των εποχών.

Πολλές είναι οι σκηνές που μας εντυπωσίασαν, κυρίως αυτές όπου αλλάζουν πολύ γρήγορα τους ρόλους π.χ. οι συγγενείς της Ιουλιέτας και του Ρωμαίου. Επίσης η σκηνή που η Ιουλιέτα φορώντας τα λευκά φτερά και κρατώντας μια κόκκινη ομπρέλα είναι ανεβασμένη στο μπαλκόνι- σκάλα και συνομιλεί με τον αγαπημένο της που στο τέλος της χαρίζει μια συρμάτινη καρδιά!!!

Τέλος η βίωση του τέλειου έρωτα παρά το τραγικό τέλος μας κέρδισε ως θεάτες και μας εντυπωσίασε βαθιά.

Γεωργακοπούλου Κατερίνα

Πέρασε ένας χρόνος : η παράσταση της καρδιάς μας

           Η παράσταση "Πέρασε ένας χρόνος παίζεται σε ένα σπίτι στον Κολωνό, νεοκλασικό, παλιό και φθαρμένο, με τα σημάδια της ιστορίας του ανεξίτηλα γραμμένα σε κάθε του γωνιά, με τους ηθοποιούς να παίζουν ανάμεσα στο κοινό, σε απόσταση αναπνοής.

      

Το έργο διαδραματίζεται σε ένα σπίτι τον 20ο αιώνα και οι ήρωες δεν έχουν ονόματα, παρά μόνο χρησιμοποιούνται αριθμοί. Συγκεκριμένα ένα βράδυ πρωτοχρονιάς μια παρέα μαζεμένη παίζει ένα παιχνίδι με σημαδεμένα χαρτιά. Η σκηνοθέτης μαζί με τους ηθοποιούς έψαξαν κι έκαναν έρευνα για να συγγράψουν το θεατρικό σενάριο. Βασισμένο σε έλληνες ποιητές και πεζογράφους, μαρτυρίες και σε συνεντεύξεις από ανθρώπους που είχαν βιώσει έντονες καταστάσεις σε ιδιαίτερες ιστορικές περιόδους της χώρας μας σε διάφορα μέρη της Ελλάδας.

     

Έτσι κάθε ηθοποιός αφηγήθηκε μια ιστορία από διάφορες περιόδους: Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, εμφύλιο, Πολυτεχνείο, Χρηματιστήριο, Καταστροφή της Σμύρνης αποτυπώνοντας στιγμές της καθημερινότητας. Συγκεκριμένα ένα χωριατόπαιδο από τη Μακεδονία θέλει να κυνηγήσει τα όνειρα του, πηγαίνει στο στρατό, λιποτακτεί και προσπαθεί να μεταναστεύσει για την Αμερική. Μια γυναίκα που δεν της αρέσει η μοναξιά αλλά τα φώτα και τα χειροκροτήματα, ακολουθεί τον ερωτά της με τον κατακτητή αλλά πληρώνει το τίμημα. Ακόμα, μια γυναίκα στη Σμύρνη εγκαταλείπει την πρώτη της αγάπη νομίζοντας ότι είναι νεκρός, παντρεύεται από προξενιό ψάχνοντας να βρει τη δική της "εκκλησία". Έπειτα, την περίοδο του εμφυλίου, μια φιλία οδηγείται στα άκρα, καταστρέφεται από το θάνατο, και ο ήρωας παντρεύεται τη νεράιδα του! Αργότερα, μια κοπέλα που σπούδαζε συμβολαιογράφος ερωτεύεται ένα αγόρι, εμπλέκεται στα γεγονότα του Πολυτεχνείου αλλά τελικά αναζητά την ελευθερία σε άλλους δρόμους. Τέλος ο επιτυχημένος χρηματιστής, το τέλειο παιδί, με στόχους και επιτυχίες, κατάφερε να φτιάξει μια ζωή που οι άλλοι θα ζήλευαν. Όμως, ο ίδιος χωρίς να καταφέρει να έρθει σε ουσιαστική επαφή με το μικρότερο αδελφό του, οδηγείται σε αδιέξοδο. Τελικά το παιχνίδι τελειώνει, με την αποκάλυψη νέων στοιχείων για τη ζωή των προσώπων, όλων συγγενικών με τον έβδομο ήρωα. Όλες οι ιστορίες είναι η μνήμη που κουβαλάει ο καθένας από τους προγόνους του και τον στοιχειώνει αλλά δεν τον εμποδίζει να ζήσει τη ζωή του αισιοδοξώντας και προχωρώντας....



Τα "Ανεμοσκορπίσματα" παρακολούθησαν την παράσταση μια παγωμένη Κυριακή του Γενάρη. Οι εντυπώσεις από όσα παρακολουθήσαμε μας συντροφεύουν ακόμη και μονοπωλούν τη σκέψη και τις συζητήσεις μας! Εκείνο το μαγικό βράδυ, η συζήτηση που ακολούθησε με τους συντελεστές της παράστασης μας έκανε να βιώσουμε και άλλες διαστάσεις του έργου, να συνειδητοποιήσουμε τον τρόπο σύνθεσής του, αλλά και να αντικρίσουμε με άλλη ματιά την προσπάθεια των ηθοποιών να "μπουν στο πετσί του ρόλου τους" και να τον αποδώσουν με τρόπο μοναδικό!


Γεωργακοπούλου Κατερίνα