Αναζητώντας την μαγεία του αρχαίου θεάτρου.

Παρασκευή πρώτη Μαρτίου και μια φανταστική περιπέτεια μόλις είχε ξεκινήσει! Ήταν μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εκδρομές της λογοτεχνικής ομάδας, των Ανεμοσκορπισμάτων,  καθώς επισκεφθήκαμε το  Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (ΚΠΕ) στην Ακράτα για να λάβουμε μέρος στο πρόγραμμα  για το "Αρχαίο Θέατρο Αιγείρας". Κατά τις δέκα η ώρα το πρωί εφτάσαμε στην Άνω Ακράτα όπου γνωρίσαμε τους υπεύθυνους του προγράμματος, οι οποίοι μας υποδεχθήκαν με μεγάλη χαρά και πολύ καλή διάθεση για ένα διασκεδαστικό αλλά ταυτόχρονα και  εκπαιδευτικό «ταξίδι». 

Λίγο πριν αναχωρήσουμε για το Αρχαίο θέατρο της ξεχωριστής αυτής περιοχής μας είπαν κάποια λόγια για αυτό. Παράλληλα μας έδειξαν μια παρουσίαση όπου μας εξήγησαν με λίγα λόγια το έργο του ΚΠΕ Ακράτας και  Κλειτορίας*. 

Μετά την σύντομη ομιλία και από την στιγμή που όλοι είχαμε  συλλέξει αρκετές πληροφορίες για την επίσκεψη μας, όλα ήταν έτοιμα για να ξεκινήσουμε την βόλτα μας. Με την άφιξη μας στον χώρο όλοι μείναμε έκπληκτοι! Ένα μικρό δρομάκι μέσα από ανοιξιάτικα ανθισμένα φυτά μας οδήγησε στον μαγευτικό αυτό μέρος. Κάτι που πιστεύω ότι θα μείνει αξέχαστο σε όλους μας είναι η υπέροχη θέα που συναντήσαμε σε αυτό το σημείο καθώς ήταν σαν να εμφανίζεται ξαφνικά μπροστά στα μάτια μας ένας τεράστιος πίνακα ζωγραφικής που απεικονίζει μια ήρεμη θάλασσα και έναν λαμπερό ήλιο που μας προκαλούσε να ανακαλύψουμε όλα τα μυστήρια του θεάτρου. Μόλις μπήκαμε στον χώρο του θεάτρου οι υπεύθυνοι μας  ξενάγησαν και μας έδειξαν όλα τα σημεία που μας είχαν προαναφέρει. Κάτι που εντυπωσίασε εμένα προσωπικά ήταν το γεγονός ότι ενώ στις πιο πολλές περιοχές δεν βρίσκονται όλα τα ιστορικά μνημεία μαζεμένα σε μια περιοχή, η Ακράτα «σπάει» τον κανόνα και αντικρίζουμε δίπλα από το  θέατρο δύο ναούς τον ναό του Δία και της Αρτέμιδος. Σύμφωνα με τους ειδικούς στους ναούς αυτούς έχει βρεθεί ένα ψηφιδωτό όπου απεικονίζει έναν αετό όπου έχει στο στόμα του ένα φίδι, για  λόγους προστασίας το ψηφιδωτό αυτό έχει σκεπαστεί. Ένα ακόμα αξιοσημείωτο γεγονός είναι η εύρεση ενός αγάλματος που αντιπροσωπεύει τον Δία, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι έχει βρεθεί μόνο του κεφάλι του αγάλματος το οποίο είναι μεγάλων διαστάσεων  και οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι το υπόλοιπο άγαλμα ήταν πιθανότατα ξύλινο για αυτό και δεν υπάρχουν τα υπόλοιπα μέλη του. Είναι πιθανόν επίσης να υπάρχει ο ναός της θεάς Τύχης από την στιγμή που ήταν μια τιμημένη θεά στον αρχαίο ελληνικό κόσμο.

 Το πρόγραμμα που παρακολουθήσαμε ήταν πολύ ενδιαφέρον καθώς συμμετείχαμε όλοι ενεργά. Μέσα από αυτήν την εμπειρία αντλήσαμε πολλές γνώσεις και εμπειρίες με έναν πολύ ευχάριστο τρόπο από την στιγμή που όλοι γίναμε για λίγο μικροί ηθοποιοί, δρομείς αλλά και αυτοδημιούργητοι ντετέκτιβ και ποιητές. 

Δεν θα ήθελα να αποκαλύψω όλα μυστικά, για να νιώσετε και οι ίδιοι έντονα την επιθυμία να επισκεφθείτε το αρχαίο θέατρο Αιγείρας.

Κρασοπούλου Αλίκη

*Το ΚΠΕ Κλειτορίας συνεργάζεται με το ΚΠΕ Ακράτας καθώς εκπονούν τα ίδια περιβαλλοντικά προγράμματα απλά σε διαφορετικές περιοχές. 

Ελεύθερη είναι η πόλη μας, δεν είναι στο χέρι του ενός

Ο Αντρέας καταθέτει τις προτάσεις του για την ανάδειξη του Αρχαίου θεάτρου Αχαρνών και τη συμβολή του στην αναβάθμιση της πόλης μας.

"Καλησπέρα σας,

Συμπολίτισσες, συμπολίτες, κύριε δήμαρχε,

σας καλωσορίζουμε με μεγάλη χαρά στη σημερινή μας εκδήλωση που οργανώσαμε οι μαθητές και οι καθηγητές, του 3^ου Λυκείου Αχαρνών «ο Επίκουρος». Η εκδήλωση εντάσσεται στο πλαίσιο ευαισθητοποίησης και κινητοποίησης των πολιτών για την ανάδειξη του Αρχαίου Θεάτρου Αχαρνών.

Το Αρχαίο Θέατρο Αχαρνών  αποκαλύφθηκε τον Φεβρουάριο του 2007 κατά τις εργασίες θεμελίωσης οικοδομής, στην οδό Σαλαμίνος 21 στις Αχαρνές, από την αρχαιολόγο κυρία Μαρία Πλάτωνος. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε είδηση παγκοσμίου προβολής και ενδιαφέροντος λόγω της μεγάλης ιστορικής, αρχαιολογικής και πολιτιστικής σημασίας του.

Οι Αχαρνές ήταν ένας από τους αρχαίους δήμους της Αττικής. Οι καρβουνιάρηδες κάτοικοι των Αχαρνών είναι πολύ γνωστοί από την κωμωδία του Αριστοφάνη που διδάχθηκε το 425 π.Χ. Στην πόλη εκτός από το Αρχαίο Θέατρο, υπάρχει ο θολωτός τάφος, ο τύμβος του Σοφοκλή, το Αδριάνειο Υδραγωγείο, το Αρχαιολογικό μουσείο. Η ύπαρξη όλων αυτών είναι ένα προνόμιο μοναδικό, το οποίο, όμως δημιουργεί και τη σοβαρή υποχρέωση της προστασίας αυτής της κληρονομιάς.

Εμείς, οι πολίτες των Αχαρνών πρέπει να γνωρίσουμε το αρχαίο θέατρο για πολλούς λόγους.

Ένας σημαντικός λόγος είναι ότι το θέατρο είναι φορέας παιδείας. Στην Αρχαία Αθήνα αναγνωριζόταν εκτός από τον ψυχαγωγικό ρόλο του θεάτρου, ο παιδαγωγικός και ηθικοπλαστικός του χαρακτήρας. Οι θεατές των τραγωδιών συνειδητοποιούσαν τις συνέπειες που προκύπτουν από την αλαζονεία και την υπερβολή ενός χαρακτήρα, καθώς και από την υπεροψία των πολιτικών αρχηγών που φέρονταν τυραννικά. Μάλιστα, η πολιτεία είχε καθιερώσει τα «θεωρικά», δηλαδή το αντίτιμο του εισιτηρίου που δινόταν στους άπορους Αθηναίους, για να μπορέσουν να παρακολουθήσουν τις θεατρικές παραστάσεις. Έτσι, δεδομένου ότι στην Αθήνα τότε δεν υπήρχε δημόσια παιδεία, το θέατρο παρείχε παιδεία στους Αθηναίους που δεν είχαν την οικονομική ευχέρεια για πληρωμή δασκάλων.

Ένας άλλος ιδιαίτερος λόγος είναι ότι το θέατρο αποτελεί φορέα γνώσεων. Μέσα από αυτό μαθαίνουμε για τις αντιλήψεις των Αρχαίων, για το δράμα, τους μύθους. Όλα αυτά ταξίδεψαν στους αιώνες και έφτασαν στις μέρες μας μέσω του θεάτρου. Μαζί ταξίδεψαν και οι αξίες: Αλήθεια, πίστη, δημοκρατία, φιλία. Παράλληλα, το θέατρο συμβάλλει στην κοινωνικοποίηση. Μαθαίνουμε πώς να συσχετιζόμαστε ορθά με τους συμπολίτες μας.

Τι προσδοκούμε για το ρόλο που μπορεί να παίξει το θέατρο στην καθημερινή μας ζωή; Μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε την πόλη μας. Μεγάλη είναι η θλίψη μας και η απογοήτευσή μας από το ότι ζούμε σε μια περιοχή με υψηλή παραβατικότητα και διακίνηση ναρκωτικών. Η θλίψη και η οργή ξεχείλισαν πέρσι τον Ιούνιο όταν μια σφαίρα έστειλε το μικρό Μάριο στον ουρανό. Το θέατρο μας υπενθυμίζει όμως τι γινόταν εδώ: Παραστάσεις, δημόσιες τελετές, συγκεντρώσεις. Μπορούμε να εντάξουμε το θέατρο σε ένα ευρύτερο πλαίσιο και να αντιστρέψουμε το αρνητικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί.

Μπορούν δηλαδή να προκύψουν οφέλη για την πόλη των Αχαρνών από την προβολή και την ανάδειξη του Αρχαίου Θεάτρου.

Τα οφέλη μπορεί να είναι ηθικά και κοινωνικά. Ο αληθινός σκοπός του πολιτισμού είναι να διευρύνει τους πνευματικούς ορίζοντες μας και να καλλιεργεί ψυχικές δυνάμεις που μας είναι αναγκαίες στη ζωή μας. Επίσης, τα οφέλη είναι και πολιτιστικά. Η οργάνωση διάφορων πολιτιστικών δράσεων (όπως φεστιβάλ) εκτός του ότι συνδέει το παρόν με το παρελθόν ενισχύει την αισιοδοξία, τη δημιουργικότητα, τη συνεργασία. Η συμμετοχή μας σε τέτοιες δράσεις τονώνει την αυτοεκτίμηση που έχουμε για το δήμο μας και παράλληλα προσελκύεται και κόσμος από άλλες περιοχές που πιστεύει πως στην πόλη μόνο ναρκωτικές ουσίες κάποιος μπορεί να βρει. Το Αρχαίο θέατρο, ο θολωτός τάφος και τα ευρήματα του Αρχαιολογικού Μουσείου της πόλης αλλάζουν την εικόνα της.

Μια σειρά πρωτοβουλίες και δράσεις μπορούν να συμβάλουν στην πολιτιστική ανάπτυξη της περιοχής μας: προβολή του Αρχαίου Θεάτρου μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εκθέσεις ζωγραφικής, ποδηλατικοί γύροι, φεστιβάλ, ενίσχυση της κίνησης πολιτών ΕΠΙΣΚΗΝΙΟ. Σίγουρα θα θέλαμε η πολιτεία να παίξει ενεργό ρόλο. Οι Αχαρνές το έχουν ανάγκη. Οι λαϊκές γειτονιές το έχουν ανάγκη. Βλέπουμε χαρακτηριστικά σε μια κοντινή γειτονιά της Αθήνας, την Ακαδημία Πλάτωνος τη μικρή δυστυχώς σημασία που δίνει η πολιτεία στο γεγονός ότι εκεί λειτούργησε το πρώτο πανεπιστήμιο στον κόσμο.

Κλείνοντας θα θέλαμε να αναφερθούμε σε ορισμένα αποσπάσματα από την τραγωδία του Ευριπίδη «Ικέτιδες»:

«Ελεύθερη είναι η πόλη μας, δεν είναι στο χέρι του ενός. Ο λαός κυρίαρχος, δίνει την αρχή σε πολίτες για ένα χρόνο. Προνόμιο δεν υπάρχει για τον πλούσιο. Δικαιώματα έχει τα ίδια κι ο φτωχός.

{...} Κι όπου ο λαός ελεύθερος είναι, βλέπει με χαρά του ν’ ακμάζουν παλικάρια. Μα ο βασιλιάς μισεί ένα τέτοιο πράγμα, κι όπου έξυπνος κι αντρείος, τον εξολοθρεύει, γιατί τρέμει τον θρόνο του μη χάσει».

Θέλουμε με όχημα το Αρχαίο Θέατρο στις Αχαρνές να διαδίδονται οι παραπάνω αξίες.

Σας ευχαριστούμε θερμά για την παρουσία σας στη σημερινή εκδήλωση."

Ανδρέας Σκουδριανός

Μαχητές κατά του...Damnatio memoriae

Ο 83χρονος Khaled al-Asaad  τον οποίο αποκεφάλισε η ISIS, επιδεικνύοντας τη σωρό του κρεμασμένη σε κίονα στο κέντρο της Παλμύρας, υπήρξε ένας από τους πιο διαπρεπείς Σύριους αρχαιολόγους με ειδίκευση σε θέματα συριακής αρχαιολογίας.

     Ο Khaled al-Asaad γεννήθηκε στην πόλη και υπηρέτησε ως επικεφαλής του Μουσείου και Διευθυντής των Αρχαιοτήτων για 40 χρόνια, μέχρι το 2003. Ακόμη και μετά τη συνταξιοδότηση, ήταν ακόμα ο άνθρωπος του οποίου η γνώμη και κρίση για την Παλμύρα και τους θησαυρούς της είχε τη μεγαλύτερη σημασία. Θαύμαζε τόσο τη Ζηνοβία, την πολεμίστρια – βασίλισσα της Παλμύρας του 3ου αιώνα, η οποία επαναστάτησε εναντίον της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, που έδωσε στην κόρη του αυτό το όνομα.

      «Ο πατέρας μου ήταν 83 χρονών», αναφέρει ο γιος του, ο Mohammed, «και ένας αληθινός πιστός στην ιδέα της Παλμύρας. Ήταν βαθιά προσηλωμένος σε αυτήν και αρνήθηκε να φύγει. Πίστευε ότι θα πρέπει να προστατεύεται από οποιοδήποτε κακό προερχόμενο από στρατιώτες ή οποιονδήποτε άλλον».

Ο Αλ Ασάαντ είχε αφιερώσει όλη του τη ζωή στη μελέτη και την την προστασία της Αρχαίας Παλμύρας. Δεν προκαλεί λοιπόν εντύπωση το γεγονός πως κρατούνταν ένα μήνα από την ISIS, η οποία τον πίεζε να αποκαλύψει την τοποθεσία κρυμμένων θησαυρών στην αρχαία πόλη, αλλά εκείνος αρνιόταν πεισματικά, γνωρίζοντας πως το τέλος του δεν θα αργούσε να έρθει.

Εκτελέστηκε με δημόσιο αποκεφαλισμό -σε μία πλατεία γεμάτη κόσμο- από τους Τζιχαντιστές, μετά από βασανισμούς τεσσάρων εβδομάδων. Ο στόχος ήταν να αποκαλύψει πού είναι κρυμμένοι οι θησαυροί, οι φορητές αρχαιότητες που η Συρία φρόντισε να μεταφέρει εγκαίρως εκτός Παλμύρας κατά την επέλαση των Τζιχαντιστών (οι οποίοι ναρκοθέτησαν την αρχαία πόλη).

Η αποκάλυψη που δεν έκανε στους βασανιστές του, πληρώνοντας την αγάπη και τον σεβασμό του για την Ιστορία με την ίδια του ζωή, είχε να κάνει με τη γνώση ότι, οι Τζιχαντιστές όσα μνημεία δεν καταστρέφουν -καταγράφοντας τις άγριες πράξεις με βίντεο- τα πωλούν στη μαύρη αγορά προκειμένου να εξασφαλίσουν χρήματα για τη «δράση» τους.

Η ηρωική πράξη του, αποτελεί παρακαταθήκη για όλους τους ανθρώπους υπογραμμίζοντας ότι αν υπάρχει θέληση και διάθεση αυτοθυσίας δίνοντας ένα κομμάτι από την ψυχή ο άνθρωπος μπορεί να καταφέρει να προστατέψει ότι αξίζει

ΠΗΓΗ: http://fractalart.gr/syria/

Ρεκλείτης Δημήτρης, Β3

Παλμύρα 2015...ώρα μηδέν!

Αφετηρία του φετεινού ταξιδιού των Ανεμοσκορπισμάτων αποτέλεσε "η μνήμη"..όλα αυτα που τη συντηρούν, την τονώνουν μα και όλα αυτά που την κάνουν να αδρανεί... να σβήνει...να χάνεται..

Πρώτος Σταθμός...Παλμύρα 2015

Μάϊος του 2015.

Οι τζιχαντιστές κατέστρεψαν μέρος των θησαυρών της αρχαίας πόλης της  Παλμύρας, η οποία έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

Μεγάλες κηλίδες αίματος καταγράφονται από το ρώσικο drone εντός του αρχαίου θεάτρου της πόλης.Οι κηλίδες αυτές πιστεύεται από ειδικούς ότι προήλθαν από τις συνεχείς ομαδικές εκτελέσεις εντός του αρχαίου θεάτρου, από άνδρες του ISIS

Τον ίδιο μήνα, οι τζιχαντιστές ανατίναξαν δύο αρχαίους ναούς, του Βήλου και του Βάαλ Σαμίν που θεωρούνταν πολιτιστικά ορόσημα επί 2.000 χρόνια. Τα Ηνωμένα Έθνη χαρακτήρισαν την καταστροφή τους "έγκλημα πολέμου"

Πώς θα μπορούσαμε ως πολίτες του σύγχρονου κόσμου να αποτρέψουμε τέτοιου είδους ενέργειες; Άραγε μόνο αυτές οι ενέργειες απειλούν τα πολιτιστικά δικαιώματα; Η απάντηση του ζητήματος αυτού βρίσκεται στο ενδιαφέρον και την ευαισθητοποίηση του ανθρώπου για την πολιτιστική κληρονομιά που δεν αποτελεί κτήση των ισχυρών και επιφανών ανθρώπων,  ούτε  σημείο τέλεσης αποτρόπαιων πράξεων, αλλά ορόσημο του πολιτισμού και ανάδειξης του ανθρώπινου πνεύματος. Η προσπάθεια "καταστροφής" της μνήμης πρέπει να βρει ισχυρές αντιστάσεις κι αντιδράσεις....κι η γνώση του προβλήματος είναι μόνο η αρχή!

Δημήτρης Ρεκλείτης, Β3